FLUX ep. 74 // Drinking Bleach With My Falafel Wrap (Playlist: Khorshyd)

   از آمار شروع کنیم! تا الان 35 مهمان در اپیزودهای شار بودند و 10 نفر از آنها خانم.
یک نگاه اجمالی به tracklist این دختران هم کافیست تا مثل من تایید کنید که آنها نمونه‌‌هایی از پیشرو‌ترین، شاری‌ترین و کول‌ترین موزیک‌بازهای ساکن در جغرافیای اطرافشان (در بین همه‌ی جنسیت‌ها) هستند.

از مناطق 22گانه‌ی تهران بزرگ (ستاره، مهدخت، درسا، مهرنوش)، مونترال (جنیک)، لندن (درسا)، Oulu (کاتیا)، هلسینکی (جمیلیا)، Ljulbjana (مایا) و امروز در شار 74 (خورشید) را داریم از برلین.  
     
خورشید دوست فیس بوکی من است. اغلب از کنار موزیک هایی که بعضی از دوستانم در فیس بوک به اشتراک می‌گذارند به دلیلی روشن رد می‌شوم. ولی سیر و سلوک بعضی‌ها مثل خورشید را آنقدر دوست دارم که اپیزودشان در شار، جعبه‌ی جادویی است برای شناختن مشتی موزیک جدید و کله‌پرکن.
             

Download [MP3] [OGG] [via Torrent] 

Trouble streaming mixcloud? try it on archive.org. below: 



Tracklist:

Rosa Yemen - Herpes Simplex (1979)
01:58 / Velvet Condom - separ-hate (2011)
06:47 / FEWS - III (2016)
10:40 / Popstrangers - Sandstorm (2014)
15:40 / Taxi Girl - Cherchez le Garcone (2003)
19:41 / Makthaverskan - Slowly Sinking (2013)
22:37 / The Cleaners From Venus - Only A Shadow (1982) 
26:03 / Helvetia - A Mirror (2012)
30:39 / Carla dal Forno - Fast Moving Car (2016)
33:48 / salvia palth - post-traumatic all-night-long (2013)   
36:09 / Micachu - Curly Teeth (2013) 
38:45 / LA Vampires with Maria Minerva - Supercool (2012) 
42:52 / The Books - A Cold Freezing Night (2009)
46:02 / Phèdre - HABERDASH (2013)
49:09 / Silversun Pickups - ...All The Go Inbetweens (2005) 

REVIEW: Julianna Barwick - Will

از: امیر





آلبوم Nepenthe از موزیسین آمریکایی جولیانا بارویک را به خاطر دارید؟ آن دراگ سر خودی که سال 2013 به رتبه 5 بهترین آلبومهای شار راه پیدا کرد؟

حالا بارویک 3 سال بعد و در سومین آلبومش درست‌ترین کار را کرده است: تطور و وسعت بخشی به زبان موسیقیایی‌. 

او در این آلبوم، آن مناجات‌های کفِ اقیانوسی آلبوم قبلی که متریال اساسی‌اش رو لوپ‌ صدای پراسس شده شکل می‌داد، به عبارت بهتر عنصر بیهوش‌کننده حنجره‌اش را با ارکستراسیون های مختلف ترکیب کرده و به سازهای مختلف مجال خودنمایی بیشتری می‌دهد. 

حاصل این ترکیب شخصی در بیشتر ترک‌های این آلبوم همان بار اول راهشان تا بیخ گوشمان باز است. مثل Nebula با آن سینت فضایی پشت صدای بارویک، یا 2-3 ترک‌ تا دسته Grouperیی آلبوم: Big Hollow و مخصوصا پیانوهای قلب‌رنده‌کن Beached یا مرثیه زهی Heading Home.
 
Same ولی چالشی‌ترین و بی‌شک زیباترین ترک آلبوم است. ممکن است پد دیستورت شده‌ و بلند چرت شما را بپراند و به نظرتان تناسبی با آوازهای ریورب‌شده‌ی قرون وسطلی نداشته باشد. ولی کافیست بگذارید چند بار، در سر جایش در آلبوم پلی شود و گوشتان پرده عادت را کنار بزند: کف می‌کنید!

معدود لحظاتی هم هست که این تجربه، جواب دلچسبی نداده است: فکر می‌کنم حدس می‌زنید از ترک آخر See Know حرف می زنم. آبا پرکاشن با بارویک نسبتی برقرار می‌کند؟ جواب این سئوال از سلیقه من منفی ست.   

شاید این تقصیر قداست صدای بارویک است که نمی‌گذارد وکال مرد همراه ‌اش در بعی قطعات مثل Someway مثل خودش، یا حتی نزدیک به خودش، زیبا جلوه کند.

 Will، آنجایی آمده که وقتش بود. شاید به اندازه Nepenthe لاهوتی نباشد ولی به همان اندازه شخصی و اصیل است و سزاوار جایگزینی تنقلات شرکت‌های داروسازی: کلرونازپام، فلورازپام، دیازپام ... بارویک‌پام!  

شارپسند: Same / Nebula / Big Hollow

REVIEW: Manon Meurt - Manon Meurt EP

Manon Meurt ، بند شوگیز و دریم پاپی از جمهوری چک هستند که این مینی آلبوم هم نام گروه را دو سال پیش منتشر کردند و امسال بعد از دو سال به صورت رسمی اولین بار در آمریکای شمالی بازنشرش را شاهد بودند.

شوگیزی که Manon Meurt ارائه می دهد از نویز های My Bloody Valentine  تا گیتار سیال Slowdive  را در خود حمل می کند.
شوگیزی با گیتار و بیس و درامز و بدون هیچ صدای الکترونیک. در دو ترک اول آلبوم کاملا حس می شود که صدای بی وقفه ی گیتارهای اتمسفریک قرار نیست هیچ جای قطعه را خالی بگذارند .

 صداهای سازها زیر درامز قطار مانندی که نواخته می شود اعلام حضور سنگینی می کنند، به خصوص در اوج To Forget که دیستورت شدن زمین و زمان را به گوشمان می زنند. همچنین قطعه ی سوم یعنی '94 که امبینت و روح زده آغاز می شود و ووکال خوابآلوده و گیتار کشدار ناگاه به یک ارگاسم نویزی ختم می شود.
Until You Can هم همان ساختار 94 را پیش می گیرد. از خلسه ی محض تا خروش سازها و نرسیدن صدا به صدا پیش می رود. درامز جزی با پاساژهای فراوان و سولوی خوش فرم In These Eyes هم ضربه ی دیگری هستند تا مطمئن باشیم این مجموعه تا آخر افت نمی کند.

اگر دلمان برای مدل کامل شوگیز/دریم پاپ دهه نودی و پیش قراولانش تنگ شده ، Manon Meurt ، این رویاپردازان شهر کوچکی در حومه ی پراگ نا امیدمان نمی کنند که هیچ ، منتظرمان هم می گذارند.

شارپسند: To Forget / '94 / Until You Can

REVIEW: Blood Orange - Freetown Sound

سومین آلبوم Blood Orange  یک نامه ی بلند فانک-سول-کانتمپرری-آر ن بی- آوانت-پاپ است که در هیچ ثانیه و هیچ کلمه اش شما را از خود دور نگه نمی دارد.

Freetown Sound از آن پروژه های بزرگ است که شخصیت آلبوم سال بودن را دارد، قدم کوچکی در آن نمی بینید چه در ترانه سرایی بی ترس جناب دِو و چه در تهیه کنندگی مینیمال-ماکسیمالش.

بارها و بارها ما را به یاد شاهکارهای سال های اخیر کانیه، کندریک و دی آنجلو می اندازد. پاره ملودی های جزی ساکسفون که می آیند و می روند، بیت های کم حجم الکترونیک، عاشقانگی و آزاد بودن ترانه ها، به یاد Freetown  در سیرالئون، سرزمین پدری دِو، تمپوهای بالا و دیوانه وار فانک آفریقایی، شعرسرایی اشلی هیز روی اینتروی غیر قابل فراموش شدن پیانویی By Ourselves  که ساختاری شبیه Low Lights  از آلبوم اخیر کانیه دارد، همه و همه در کنار آرتیست های مهمانی مثل Empress Of   که در Best To You  لحظات پاپ تر آلبوم را به ما هدیه داده اند، پروژه ی بزرگ Blood Orange  را برایمان شنیدنی تر کرده اند.

صداهای سیاه در هم تنیده با صداهای شهری و ارگ ها و جز پارتی ها و رگه های کم رنگ هیپ هاپ و نیوجک سویینگ، زیر صدای دِو پرچم بلند موسیقی سیاه را برایمان بلند کرده و نمونه ی کاملی از پروداکشن امضادار وغیر تکراری را نشانمان می دهد. بیس لاین های رقصی و دهه هشتادی را هم فراموش نکنید. Augustine و E.V.P. نمونه های کاملی از همنشینی ساختارهای پاپ و سعی بر تولید "هنر موسیقی" هستند که می شود بعدها به عنوان الگو مثالشان زد.

در یک جمله این را بگوییم که فرهنگ سیاه و نژاد سیاه  قرن بیست و یکم در موسیقی، همین چیزیست که اینجا می شنویم.


شارپسند: Augustine/ E.V.P./ Squash Squash / Better Numb

Infinitesma Ep. 4 // Soar Into

The Infinitesma Series by Jacob Newman will be about exploring the infinite potential in music, from surreal radio sounds to more familiar and popular music. Modern genre experimentation, nostalgic moods and an overall eclectic tone will be his focus for these diverse sets and themed shows.

پاسخی قاطع به این پرسش که سری میکس‌های Infinitesma قرار است بیشتر چه ژانر‌هایی را پوشش بدهند وجود ندارد. چرا که همانطور که از اسم برنامه مشخص است، جیکوب نیومن در Infinitesma به جای ویژگی طبقه‌بندی پذیری بر بیکرانگی موسیقی تاکید دارد.

در این میکس‌ها می‌شنوید از "رادیوهای سورئال" تا "آواهای آشنا".

Jacob Newman مهمان میکس 59 رادیو شار، جوان موزیسین و عکاس از کلروادوی ایالات متحده که قصد دارد در سری میکس خود به اسم Infinitesma دست شما را گرفته و به دشت وسیع موزیک‌های محبوب خود بکشاند.

Download [ALA] [MP3] [via Torrent] 

Listen on Archive.Org




Tracklist

01. Southpaw - To Never Know You (Demo)

02. Spirits of Leo - Everywhere (Fleetwood Mac Cover) [2:00]

03. Pure Bathing Culture - Dreams (Fleetwood Mac Cover) [5:42]

04. Sunstack Jones - Lighthouse [10:43]

05. The Vryll Society - Deep Blue Skies [14:23]

06. OVERLAKE - Travelogue [19:13]

07. Spirits of Leo - Burn [26:05]

08. Crocodiles - Hollow Eyes [29:00]

09. David Lynch - Pinky's Dream (Feat. Karen O) [31:45]

10. Still Corners - Submarine [35:45]

11. Junip - Sweet & Bitter [39:50]

12. Cold Showers - Only Human [43:23]