نویسنده: مجتبی تقوایی
Alternative/Indie Rock , Synth Pop
ریت شار
ششمین آلبوم کانادایی های ایندی و نیو ویو Metric، سینت پاپ و سینت راک خالصیه که با شروعش امیدوارتون می کنه و با ادامش خسته کننده میشه و در انتها شمارو به سمت ای کاش گفتن می بره.
تک تک ترک ها با
ساختار مشخصی شروع می شن و معمولا با کروس های بالا تزیین می شن. Pagans In Vegas از آلبوم هایی هست که وقتایی که می خواید یه پلی
لیست مطمئن شاداب بسازین، مثل یه گونی که پر توپ های یکسان هست دست کنید توشو دو تا
آهنگ ازش رو بندازین تو لیستتون.
بی اوج بودن آلبوم دو
جا تعدیل میشه، یکی در گرداب شاد-محزون Cascades و پنج دقیقه ی دهه هشتادی و سینت بازی، یکی هم
در The Face که این ای کاش رو می
ذاره که چرا این روحیه ی جیورجیو مورودری بقیه ی جاهای آلبوم تکثیر نشده، با یه
ملودی بسیار به یاد موندنی و به شدت80s استایل.
آلبوم از حیث بی مزگی
و بی اوج و فرودی شارش کمی داره ، نه اینکه ضعف پررنگی باشه،
روزای آفتابی بعد بارون نسبتا شادی می تونید داشته باشید وقتی به انتخاب چهارتا ترک از آلبوم ، از هرکجاش وردارید.
روزای آفتابی بعد بارون نسبتا شادی می تونید داشته باشید وقتی به انتخاب چهارتا ترک از آلبوم ، از هرکجاش وردارید.
ترک های شارپسند:Cascades , The Face, Pt. I , The Face, Pt. II
